Twee hondjes in de kamer van mevrouw

De ene bezoeker vindt ze uiterst charmant, de andere eerder kitscherig: de twee kleine halfgeschoren poedels op de schouw in de kamer van madame. Terwijl zovele werken uit het Merghelynck Museum – en dan zeker aardewerk- verloren ging overleefden deze twee beestjes zonder veel kleerscheuren de Eerste Wereldoorlog en de daarop volgende verhuizingen. Meer nog, ze staan vandaag opgesteld op exact dezelfde plaats als voor de Grote Oorlog ! Beeldjes van poedels zijn niet ongebruikelijk in een 18de-eeuws interieur, ze waren zelfs waanzinnig populair.

Maar waarom poedels in een achttiende-eeuws interieur? Wel, in die eeuw veranderde de status van de poedel. Waar zij voorheen jachthonden waren, vooral ingezet bij de eendenjacht, werden ze gezelschapsdieren die vooral populair waren bij de elite. In de tijd van de Franse koning Lodewijk XVI werden poedels dé sterren van de Franse salons. Ze kregen een imago van ultieme verfijning en luxe. En dus kwamen er beeldjes en zelfs portretten: een 18de-eeuws portret van een kleine hond, vermoedelijk Pompon, de speelgoedpoedel van Marie Antoinette, werd in 2023 verkocht voor meer dan 240.000 euro!

Jacques Barthélémy Delamarre: Portret van een poedel, naar verluidt „Pompon“, de geliefde hond van Marie Antoinette, laatste kwart 18de eeuw.

De poedels werden vaak geschoren zoals een leeuw. Dat is ook het geval bij onze twee beeldjes. Ze staan op een voetbankje en houden een mandje met bloemen in de muil. De populariteit van de poedel zeker als decoratie, bleef voortduren. Ook vandaag zijn er nog vele verzamelaars. Onze twee beeldjes zijn in Staffordshire (Engels aardewerk) en dateren waarschijnlijk uit de eerste helft van de 19de eeuw, ca 1840. Echt 18de-eeuws zijn ze dus niet, maar toch passen ze volledig in een 18de-eeuws interieur, zo wist ook Arthur Merghelynck.